عصر روز تعطیل با دوستم تو خیابون در حال پرسه زدن بودیم و داشتیم ویترین مغازه ها رو دید میزدیم که بلکه چیزی چشم ما رو بگیره و دست خالی نریم خونه ، در حال قدم زدن بودیم که یه لحظه دیدم این رفیق ما ناپدید شد ، بعد از چند دقیقه جلو ویترین مشروب فروشی پیداش کردم ، بهش میگم چرا اینجا ایستادی مرد حسابی ؟ میگه هوس شراب کردم ، بیا بریم من دو بطری شراب بگیرم بعدش بریم خونه ...با هم رفتیم توی مغازه ، دوستم از مغازه دار می پرسه بهترین شرابی که دارین چه نوعیه ؟ میگه شراب شیراز ... و انواع شراب شیراز رو میزاره جلو روی ما ، استرالیایی ،فرانسوی ، هندی ....اسم شیراز که میاد گل از گلم میشکفه و با هیجان از فروشنده می پرسم ، شیراز رو میشناسی؟ می دونی کجاست ؟ ...با سردی میگه نه نمیدونم کجاست ، فقط می دونم که شراب شیراز تو دنیا بهترینه اخمام رفت تو هم و بهش گفتم بشین تا از شهر خودم شیراز برات بگم ...

براش از شیراز گفتم ...از دروازه قران گفتم ...از سعدی ، از حافظ گفتم ...، از باغات گردو و انگورش  ...از باغ ارم ...از مردمان مهمان نوازش ..از هوای خوبش ...از بازار وکیل ، حمام وکیلش ..از تخت جمشید اون گفتم که چه پر عظمت بر دامنه کوهی قد برافراشته و چگونه هر سنگ آن برگیست از کتاب غبار گرفته تاریخ و قصه ایست از جلال و شکوه فراموش شده ایرانیان .......براش بیت زیبای حافظ رو خوندم :

شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم.....عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است

 و چون سخن بدین جا رسید ، عقربه های ساعت به من اشاره می کردند که گاه رفتن است ، گرچه هنوز حرفها داشتم از شیراز و دلبستگیهام....

نکته اخلاقی: حالا فکر نکنین این راجو خان شراب خوره ...اون دوست ما هم  با دختر های همسایه مان که مسیحی هستند هم پیاله شد و ما هم فقط داور بودیم که کی می تونه بیشتر شراب بنوشه ....

پ.ن: در خیلی از کشور های دنیا شراب شیراز شهرت خاصی داره و البته تولید میشه ، منظور از شراب شیراز بودن اینه که نشا اولیه انگوری که جهت ساخت شراب در این کشورها استفاده میشه از شیراز به این کشور ها آورده شده .